Politieke flappentap in Mirabel

Na ruim 8 jaar zeuren kreeg Mirabel, ons dorp, een flappentap. Omdat wij als burgers ook graag locaal onze centen uitgeven en niet iedereen dat per credit card wil doen voor zijn 60 cent, was een flappentap hoogst nodig. De gemeenteraad werd al beticht van grote onkunde vanwege dit lange wachten, zodat zij te rade ging bij Hervé Mariton, onze gedeputeerde van de Drôme.

Hervé Mariton
Ik heb het genoegen gehad kennis met deze meneer te mogen maken in 2008, bij het vieren van het 20-jarig bestaan van mijn koor. De man lijkt een beetje op Frans Timmermans, jemig, de enige andere BN-er die ik ken… (van mijn studie Frans in Nijmegen), in zijn betrokkenheid bij het wel en wee van de simpele burger. Bovendien spreekt Mariton ook Russisch.

Klein terzijde: toen Sarkozy president was deed Mariton het vertaalwerk en dat leverde op dat de Franse staat nog nèt niet met een enorme politieke afgang in Rusland werd geconfronteerd. (Alhoewel Sarko als persoon wel aardig is afgedroogd met zijn grootspraak, destijds.) Door toedoen van Mariton was Sarko in staat Poetin te feliciteren met zijn verjaardag in het Russisch.

Terug naar de politieke flappentap
De gemeenteraad wist Mariton te bewegen om die flappentap nou eindelijk eens te krijgen. Een splinternieuw lelijk betonnen gebouwtje onderaan de trap bij de Mairie en La Poste werd de flappentap van La Banque Postale. Oh ach en wee…

Storing
Nog geen 3 dagen na installatie was het ding al over zijn toeren. We zijn immers een doorgaande route en niet alleen Mirabellais zullen er geld hebben gehaald. De mevrouw van La Poste (die ook La Banque Postale doet), werd overstelpt met minder vrolijke klanten dan gebruikelijk. “Is dat ding er génondeju eindelijk, is ie nu al stuk! Doe iets!”. In haar wanhoop heeft ze, zonder haar chef in Nyons te raadplegen, heel ongebruikelijk hier, een briefje opgehangen in haar kantoor en op de deur dat zij NIETS maar dan ook NIETS met het apparaat van doen heeft en dat men zich wende tot telefoonnummer x om klachten te doen verhelpen.

En daar ging het mis
Toen er pas na 6 weken een technicus kwam, ontdekten wij waarom dit zo lang moest duren. La Banque Postale had niet de gebruikelijke procedures doorlopen om die machine te installeren, want het was immers met stoom en kokend water gegaan, via… Mariton. En de machine was derhalve niet bekend in de systemen. Dus kon ie ook niet stuk zijn. Affijn, sindsdien ging ie door het leven als le guichet de Mariton.

Definitief uit beeld?
Het feest heeft misschien 3 jaar mogen duren en toen werd de Mariton-tap opgeblazen. Welmenende lieden trachtten ’s nachts met een enorme dreun waar het hele dorp en de omgeving wakker van werden de machine op te blazen en het geld te jatten. Niet gelukt. Uit arrenmoede is toen de vrachtwagen van de welmenenden in de fik gestoken, met schade aan vele auto’s die eromheen stonden, en hebben we geen tap meer.

Mariton is uit de politiek gestapt en dat is maar goed ook. Hij had de laatste jaren wat verdwaasde beelden over le mariage pour tous (het homohuwelijk). Of wij ooit die flappentap nog terugzien is onduidelijk per vandaag.

Zelf ervaren?
Jammer voor onze gasten, geen geldautomaat meer in Mirabel. Gelukkig werken de Nederlandse debetkaarten uitstekend in de locale horeca-voorzieningen en winkels. Voor contant geld moet u even naar Nyons rijden, de dichtsbijzijnde tap staat bij de Intermarché.


De Mont Ventoux

Als uitloper van het massief van de Pyreneeën, ligt de bergketen van de Mont Ventoux ongeveer 18 km bij ons vandaan. Een vreemde snuiter in het landschap, die onwillekeurig steeds je oog trekt, of je nu binnen bent of even naar buiten kijkt. Mythische berg, yep, ik onderschrijf dat.

Mount Ventox
Engelse toeristen komen aan en vragen me: is that Mount Ventox? Yes, it is. Kan toch ook bijna niet missen, zou je denken. Een wel heel opvallende noot in ons heuvelachtige landschap.

Hoe is ie ontstaan?
De Mont Ventoux vormt een oost-west uitloper van de hoofdzakelijk oost-west georiënteerde Pyreneeën. De lijn loopt nog door tot de Montagne de la Lure, oostelijk van de Ventoux, richting Sisteron. Toen de Alpen, veel later, werden gevormd, met voornamelijk noord-zuid georiënteerde bergen en valleien, kregen wij een magnifiek cadeau van de “botsende” aardlagen: een landschap wat “spannend” te noemen is. Steeds weer verrassende uitzichten, want onverwachte wendingen en kronkelingen van rivierdalen en bergketens. Hoe ik aan die wijsheid kom? Van een bevriend NL geoloog die zijn afstudeerscriptie over deze streek schreef en er pas veel later voor het eerst ook kwam. Warempel, het klopte wat hij had geschreven.

Vandaag de Mont Ventoux
Als in de zomer de avond valt, heb ik altijd het gevoel dat de speeltuin dichtgaat. Massa’s auto’s rijden de berg af, waar wij de lichten steeds van zien. Ontzettend veel fietsers keren huiswaarts. Duizenden, jazeker. Elke dag. Niet alleen is er veel te doen op en rond de berg, ook zullen op het moment dat wij naar de berg kijken er vele duizenden zijn die ernaar opblikken en denken aan de tocht die zij morgen van zins zijn te gaan maken. Te voet, op de fiets of per auto.

Auto-test circuit
Bij het bestijgen van de Mont Ventoux (vanuit Malaucène, Bédoin of Sault) kom je soms vreemde karavanen van auto’s tegen. Meestal in een groepje van drie, met auto’s die onherkenbaar zijn. Dat zijn testwagens van Europese autofabrikanten die met hun nieuwe modellen DE klim maken die zo verraderlijk is. 20 kilometer vals plat. Als een auto dat houdt, is ie waardig om te leven.

Skiën op de Ventoux
Op de Mont Serein (halverwege de top) kunnen we skiën en sleetje rijden. Dat hebben we gedaan en het is hartstikke leuk. Met een lekker zonnetje erbij waan je je in de Alpen!

De toekomst van de Ventoux
Natuurlijk zijn er altijd mensen die met angst en beven aan de toekomst denken, in dit geval van de Ventoux. Een gigantisch wielercircuit zou er komen in Bédoin, wat op zich nog een echt provencaals dorpje is, maar in de zomer al behoorlijk bezwijkt onder alle toeristen. Een projectontwikkelaar, kennelijk een verwoed fietser, wil een mega-hotelcomplex bouwen in Malaucène. Vooralsnog ontsnapt alleen Sault aan dergelijke wilde plannen, maar er is al veel protest.

Zelf ervaren?
Vanaf ons terrein La Françonne kijken we recht op de noordzijde van de Ventoux. We kunnen dus prima zien of het een goede dag is om “even” naar boven te gaan. Ook mensen die weinig klimervaring hebben komen in onze gîtes logeren en wagen zich aan de fietsbeklimming. Als je er de tijd voor neemt, is het te doen!

 


De “Provence”

Zoek het op in een atlas of op Wikipedia, de Provence bestaat nagenoeg niet. En toch vinden heel veel mensen het een schitterende regio van Frankrijk. In de benaming van de bestuurlijke regio Provence-Alpes-Côte d’Azur, kortweg “PACA”, wat Fransen als heel lelijk ervaren, komt het woord wel terug. Maar dat is een gedrocht wat ooit bij elkaar is gesprokkeld op grond van… ja, wat eigenlijk?

Mirabel in de (en) Drôme Provençale
Wij, Mirabellais en Mirabellaises horen er ook maar wat graag bij, bij de Provence. Dus zetten we onder onze gemeentebordjes trots “en Drôme Provençale”. Dat wordt dan vaak als tegenhanger gebruikt voor “La Drôme des collines”, het Drôomse heuvellandschap ten noorden van Montélimar, waar het klimaat en daarmee de vegetatie wel degelijk anders zijn.

Bestuurlijk gezien horen wij bij de onlangs gevormde regio “Auvergne-Rhône-Alpes”. Nee, ik heb de afko ARA nog nergens gezien, maar nu we voorzien zijn van de officiële borden langs de weg “Bienvenue en Région Auvergne-Rhône-Alpes”, zal dat vermoedelijk niet lang meer duren. Geen idee wat wij gemeen hebben met een stad als Clermont Ferrand in de Auvergne, maar soms zijn Franse overheidsbesluiten nu eenmaal niet te volgen.

Wat de Provence dan wel is
Het begrip Provence is breed en het staat grofweg voor een stuk van Frankrijk en een heleboel associaties met lekker eten en drinken, zon, lavendel, prachtige bijna Toscaanse landschappen, vakantie en de weg naar het zuiden, de A7.

Het wordt gebruikt voor vele departementen in het zuidoosten van Frankrijk. De vakantie-departementen eigenlijk, alhoewel die dus bestuurlijk vaak helemaal niet vallen onder de PACA. Ardèche, Drôme, Vaucluse, gedeeltelijk de Var, Bouches du Rhône, Gard, etc.

Departementen
Nog even over hoe die departementen ooit tot stand zijn gekomen. Toen Napoleon een indeling wilde maken rond bepaalde hoofdstedelijke punten, zoals Valence voor ons, vond hij dat een man te paard op een dagreis afstand een piketpaaltje mocht slaan: dat was de grens van het departement. Zo is de Drôme heel groot geworden en ons zuiderburen-departement de Vaucluse relatief klein. Daar waren (en zijn helaas nog steeds) de wegen minder goed aangelegd en zijn er meer ontoegankelijke berggebieden.

Drôme – le 26
Fransen zijn meer gehecht aan hun departement dan aan hun région. We hoeven op onze kentekenplaten ons departementnummer (uiterst rechts) niet meer te vermelden, maar we doen het vaak nog wel. En we zijn er ook vrij in om daarvoor een totaal ander nummer te gebruiken. Boze tongen beweren dat met name dure auto’s kentekenplaten dragen met 2A of 2B, de Corsicaanse departementen, dan worden ze tenminste met rust gelaten. De Drôme is trouwens nummer 26.

Zelf ervaren?
Wie naar de Provence op vakantie gaat, is dus al bijtijds in het zuiden, want we beschouwen alles in het zuidoosten ten zuiden van Montélimar als Provence. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat vaak daar ook de zon door de wolken komt.

 

 

 


Seizoenswisseling

Het kan rap gaan hier! Vorige week puften we van de warmte tijdens een bergwandeling en nu ligt er sneeuw op de Mont Ventoux.

Vragen van gasten over ons klimaat
“Kennen jullie seizoenen in de Provence? Is het hier ook wel eens koud? Hebben jullie wel eens sneeuw?” Toen ik hier kwam wonen wist ik het zo ongeveer, maar nu helemaal. Alle antwoorden zijn “ja”.

Hoe het zit
De meeste mensen kennen onze streek alleen van de heerlijke zomers, warm en droog. Temperaturen kunnen oplopen tot 37 graden, maar vaak hebben we er wel een beetje wind bij, wat het draaglijk maakt. ’s Nachts koelt het vaak lekker af en kun je hier goed slapen.

Buiten de zomer
In de lente, die we waarnemen zodra de eerste blaadjes aan de wijnstruiken zich laten zien, hebben we malse buien, die meestal geen dagen aanhouden. Mensen vragen wel eens hoe het toch komt dat de streek zo groen is, terwijl we zo weinig regen hebben. Het geheim zit onder de grond, zeg ik dan altijd. Als in het voorjaar de sneeuw in de Alpen smelt en de regenbuien vallen, gaat dat water naar de zogenaamde nappes phréatiques. Ondergrondse bassins die natuurlijk zijn gevormd nadat het zeewater weg is getrokken. Daaruit put de vegetatie haar water.

Herfst

Op 30 oktober ineens ’s nachts sneeuw in de wijngaarden.

Nu we weer in de herfst zitten, met soms warme dagen tot 25 graden!, veel zon en een schitterend licht op het fantastisch veelkleurige landschap, kunnen we ineens ook aanhoudende regen aantreffen. Een dag flinke regen, maar oh, wat is dat heerlijk! Ik ben als ex-Nederlander ineens blij met regen.

Winter
Het stille seizoen wordt ten onrechte door gasten gemeden. Echt jammer, want weliswaar is het zo dat we dan kale bomen hebben en zwarte wijnstruiken (nee, ze worden niet afgefakkeld, maar zijn van nature zwart), maar als je dan wandelt heb je ongekende vergezichten bij kraakheldere lucht. Vergelijkbaar met wat er dan in de skigebieden te zien is, behalve dan de drukte.

Zelf ervaren?
Wilt u zelf ook die seizoenswisselingen eens ervaren? Of genieten van een zonnige lunch op het terras met Kerst of Pasen? Informeer dan naar de opties op onze website voor goede logies in Mirabel aux Baronnies.


Jachtseizoen

Het jachtseizoen in onze streek is geopend in oktober. Van heinde en ver komen er jagers om hier op wilde zwijnen, herten, hazen en ander groot of klein wild te schieten. Op woensdag mag dat niet, dan kunnen wandelaars en fietsers veilig de bossen in.

Everzwijnen
Natuurlijk is er veel over de jacht te zeggen. Bijvoorbeeld dat er teveel everzwijnen zijn gekomen sinds men de locale zwijnen is gaan kruisen met Spaanse broeders, die in plaats van 2 jongen per nest er 5 tot 8 produceren. Een enorme overbevolking is het gevolg, waarvan vele mensen in het buitengebied echt last hebben. Ze wroeten tuinen om op zoek naar voedsel. Dus ja, everzwijnen afschieten is noodzakelijk, ook voor het ecologische evenwicht.

Jagers in soorten en maten
De wijze waarop dat gebeurt is echter wel twijfelachtig. Locale jagers vertrouw ik 100%. Ze weten wat ze doen en kennen alle valkuilen. Maar de toeristische jager is helaas uit op snel succes en begaat blunders. Niet alleen komt daar dierenleed uit voort, ook gebeuren er vervelende ongelukken, tot dodelijke aan toe.

Honden
Van de week kwamen we al wandelend een groep locale jagers tegen. Nieuw voor mij was dat hun honden nu zijn toegerust met een zender. Ze zijn te allen tijde te localiseren. Heel goed, want dat regelt een ander dierenleed-probleem: een hond raakt zijn meute kwijt, de eigenaar kan hem niet terugvinden en hij verkommert in de bossen of wordt als zwerfhond naar de SPA (asiel) gebracht.

Zelf ervaren?
De jacht waarnemen is heel goed mogelijk door nu lekker te gaan wandelen rond bijvoorbeeld Brantes of in de bossen bij Faucon. Allemaal vlakbij Mirabel aux Baronnies, waar u mijn vakantiehuizen vindt. Neem gerust contact op om de mogelijkheden te bespreken. En wilt u van de jacht helemaal niets merken? Dan verzeker ik u dat u hier heerlijk rustig vakantie kunt vieren zonder er iets van te zien of horen.


1 november: Allerzielen

Het is bijna weer zover: Allerzielen. Rond dit jaargetijde komen er chrysanten in de winkels. Van allerlei prachtige kleuren, sommige nog in de knop, andere al heel mooi in bloei.

Chrysanten in Nederland
In Nederland kocht ik ze elk jaar en versierde er mijn huis mee. Ik gaf ze ook weg als ik in dit jaargetijde bij vrienden op bezoek ging en iedereen vond dat leuk.

… en in Frankrijk
Kom er echter NOOIT mee aan in Frankrijk! Ik heb gelukkig de blunder hier nooit gemaakt, ook toen ik nog niet op de hoogte was, om zo’n plant cadeau te geven. Ik zette hem het eerste jaar dat we hier woonden wel in mijn huis hier en de reacties van Franse kennissen bleven niet uit…

Grafplanten
De chrysant is een plant die uitsluitend en alleen op begraafplaatsen wordt aangetroffen. Op 1 november breng je een chrysant om het graf van een familielid of bekende te versieren. Een traditie die in heel Frankrijk trouw wordt volgehouden.

Zelf ervaren?
In oktober en november hebben we in Mirabel aux Baronnies heel vaak schitterend najaarsweer. Een fantastische tijd om heerlijk te fietsen of wandelen. Kijk op onze website www.franconne.com welk vakantiehuis nog beschikbaar is. En kom genieten van de fleurige begraafplaatsen op 1 november!


Bloggen, maar waarom?!

Bloggen… vloggen.. spreekt dat mijn gasten wel aan?

Ik heb lang geaarzeld, maar nu het eenmaal zo ver is ben ik niet te houden! Er is zoveel wat ik met u wil delen over de Provence, of liever: leven in de Provence.

Het is heel anders dan leven in Nederland. Ik kom nog steeds graag in Nederland, kijk Nederlandse televisie en spreek veelvuldig met Nederlanders, hier èn daar. Ik hoop daarmee een interessant blog te presenteren voor hen die de verschillen boeiend vinden.

En natuurlijk geef ik op die manier ook antwoord op de vele vragen die ik krijg als ik mensen verwelkom in mijn gîtes in Mirabel aux Baronnies. Want mijn website is prima, alleen doet die geen recht aan ervaringsverhalen. Dat is er ook de plaats niet voor. Dus vandaar… een blog.